Staroroczne podsumowania, noworoczne nadzieje (stosy)

Blisko czterysta nowych książek, niemal sto przeczytanych, zrecenzowanych zaledwie kilkadziesiąt. Bilans 2011 roku zmusił mnie do powzięcia jednego noworocznego postanowienia – rozciągnąć dobę, naciągnąć rzeczywistość i więcej pisać. I choć pierwsze dni Nowego Roku nie są w tej materii obiecujące, nie porzucam nadziei i przekonania, że się uda. Bo tak naprawdę nie ma innej opcji, musi się udać.

Najważniejsze wydarzenie minionego roku? Możliwość spotkania z Mariem Vargasem Llosą. Najważniejsza wiadomość? Nagrodzenie Juliana Barnesa The Man Booker Prize. Najważniejsze książki? Czarna księga Orhana Pamuka i Raki pustelniki Anne B. Ragde. Jeśli miałabym wymienić to, co we mnie zostało po tym roku, to właśnie to. Na pozór niewiele, ale były to doświadczenia tak silne, że nie zamieniłabym je na nic innego. Podobnie jak i tegorocznych podróży literackich – nie sądziłam, że aż tak będę tęsknić za słoneczną Italią.

Ten rok zapowiada się szczególnie – w wielu sferach będzie dla mnie przełomowy. Trochę się go obawiam, trochę nie mogę doczekać. Gdzieś tam w środku narasta we mnie pragnienie, aby już się kończył i abym go mogła bilansować. Wtedy dysponowałabym faktami, a tak mam tylko przypuszczenia. I cichą wiarę w to, że będzie po prostu dobry.