"Cień znad jeziora"

Beztroskie życie mieszkańców Cedar Peak zakłócają mrożące krew w żyłach wydarzenia. W tragicznych okolicznościach giną kolejni członkowie lokalnej społeczności, a miejscowy szeryf zaczyna przypuszczać, że ich śmierć wiąże się z dawną mroczną indiańską legendą. Życie niewinnych ludzi jest znowu, tak jak przed laty, w ogromnym niebezpieczeństwie. Jednak tym razem przerażająca moc zła i nienawiści, pachnący szlamem i szuwarami cień Białej Wiedźmy, odradza się znacznie potężniejsza…

Cień znad jeziora to trzecia powieść, która wyszła spod pióra Adama Zalewskiego. Nie jest to jednak powieść fabularnie autonomiczna – stanowi swoistą kontynuację Białej Wiedźmy i Rowerzysty, w której splatają się losy bohaterów obu wcześniejszych powieści. Podobnie jak poprzednie utwory, Cień znad jeziora łączy w sobie elementy thrillera, horroru i fantastyki. I podobnie jak one opowiada o miłości, przyjaźni, zemście i o strachu przed bestialstwem, jakie jest w stanie wyrządzić drugiemu człowiekowi inny człowiek.

Adam Zalewski mówi, iż stara się budować fabuły swoich powieści opierając się o rzetelność i autentyzm. Jednak świat jego powieści to świat dość schematycznych, jednowymiarowych bohaterów. Mężczyźni są silni i bezwzględni, zaś kobiety – ciepłe i uległe. Wszyscy poddają się prawom natury, nie zaś normom prawnym. Klarowne zasady prawa nie znajdują bowiem zastosowania w Cedar Peak i Eltonville. Władzę sprawują tu kierujący się intuicją i własną moralnością szeryfowie i ich zastępcy. Nawet jeśli są prawi, są brutalni i nie wahają się nadużyć władzy do osiągnięcia własnych celów. Ta dwubiegunowa wizja świata, rządzonego przez dobro i zło, nieco odbiera wiarygodność powieści. Wszyscy bohaterowie okazują się być bowiem tacy sami – nie tylko nie odróżniają ich od siebie ich zachowania, ale również sposób bycia. Pisarz nie różnicuje ich sposobów wypowiadania się – preferuje krótkie zdania, niemal żołnierskie hasła. A jeśli już pojawiają się dłuższe wypowiedzi, wszystkie postaci wyrażają się w taki sam sposób. Ten zabieg odbiera autentyzm postaciom – i młodzik, i starzec wypowiadają się w ten sam sposób, co w rzeczywistym świecie jest raczej nie do pomyślenia. Co więcej, młodzi bohaterowie Zalewskiego nie zdobywają swojego bagażu mądrości i doświadczenia – jest im on dany. Zachowują się przeto jak ludzie dojrzali, nie zaś jak, czego by się po nich oczekiwało z racji ich wieku, dwudziestolatkowie. Ten brak psychologizacji i zindywidualizowania postaci wraz z lapidarnością dialogów rzuca się w oczy. Razi również chaotyczność fabuły Cienia znad jeziora. Przynajmniej dla mnie miejscami była ona zupełnie nieczytelna. Zwłaszcza w tych fragmentach, w których odnosiła się bezpośrednio do nieznanej mi jeszcze Białej Wiedźmy. Niejakie zrozumienie następowało albo kiedy pojawiały się opisy związane z codziennością w Cedar Peak, albo nawiązania do znanego mi Rowerzysty. Lecz i tak nie zawsze. Postacie odnoszą się do zdarzeń minionych – czy to w krótkich rozmowach, czy we wspomnieniach. Jeśli się nie zna szczegółów, ma się wrażenie, jakby rozmawiały szyfrem, a co za tym idzie, siłą rzeczy część radości z lektury powieści nieobeznanemu czytelnikowi umyka (dlatego nie polecam lektury wszystkim tym, którzy nie znają wcześniejszej twórczości autora).

Umyka tym łatwiej, gdyż tempo akcji jest iście zawrotne – kolejne wydarzenia następują po sobie niemal lawinowo. Dziesiątki ludzi zostają uśmiercane zupełnie niepostrzeżenie, jeśli nie przez klątwę cienia Białej Wiedźmy, to w wyniku zemsty czy osobistych porachunków. Łatwość zabijania bohaterów Adama Zalewskiego sprawia, że trup w jego powieści ściele się gęsto. Trudno o wiarygodność takiego świata, dlatego trudno też jest mi zgodzić się ze stwierdzeniem, że jego powieści trącą realizmem. Pisarz nie opisuje wyimaginowanego życia w Ameryce, ale tworzy własną wariację na temat tego kraju, powołując do życia zupełnie alternatywne od rzeczywistych Stany Zjednoczone. Jednak co ważne, opisuje tło obyczajowe z niezwykłą dbałością o detal, przez co jego proza ma moc, aby przenieść czytelnika do mrocznej, przeklętej, choć nieistniejącej rzeczywistości.

Cień znad jeziora to poprawnie napisany thriller, który może przypaść do gustu miłośnikom gatunku. Na pewno spodoba się tym czytelnikom, którzy już mieli okazję zapoznać się z twórczością Adama Zalewskiego. Towarzyszy mu intrygujący nastrój, gęsta atmosfera i zabójcza tajemnica. Miłośnicy powieści z dreszczykiem nie powinni więc czuć się zawiedzeni.