"Wzgórza Toskanii"

Moda na Toskanię jest wszechobecna, a Ferenc Máté, autor bestsellerowych Wzgórz Toskanii, tylko umacnia jej mit jako krainy winem i oliwą płynącej. Jego Toskania pachnie orzeźwiającym zapachem bazylii, leśnym aromatem funghi* i słodyczą czerwonych pomidorów. W prażącym słońcu prezentuje się niezwykle malowniczo – zieleniejące się wzgórza, czerwony pył ze spieczonych ziem Afryki i chłodna bryza znad Morza Tyrreńskiego. A gdzieś za horyzontem, lecz wcale nie tak daleko, ośnieżone szczyty Apeninów. Właśnie tak musiał wyglądać biblijny Eden.

Zauroczony nieziemskim krajobrazem, Ferenc postanawia opuścić Nowy Jork i osiąść wraz z małżonką, malarką Candace, w starym gospodarstwie ulokowanym na jednym ze wzgórz w południowej Toskanii, w pobliżu Montepulciano. Nie znając włoskiego ani włoskich obyczajów, postanawia w ciągu miesiąca znaleźć dom marzeń. Wzgórza Toskanii to opowieść o perypetiach dwojga Amerykanów, którzy postanowili porzucić dotychczasowe życie i obrać zupełnie nową drogę. O ludziach, którzy chcieli nauczyć się żyć i cieszyć z życia tak, jak robią to Toskańczycy – „piano, piano, con calma”. Powoli, powoli, ze spokojem.

Choć akcja Wzgórz Toskanii dzieje się w 1987 roku, Ferenc Máté wydał swoją książkę dopiero jedenaście lat później. Opublikował ją bowiem w 1998 roku. W Polsce swoją premierę miała dopiero teraz, w rok po wydaniu kontynuacji Wzgórz…, Winnicy w Toskanii. Nie jest więc to pozycja najnowsza, lecz bez wątpienia i tak rodząca zainteresowanie. Na pewno sięgną po nią ci, którzy już mieli okazję zapoznać się z chronologicznie późniejszymi perypetiami zakochanego w Toskanii Amerykanina. Podczas gdy w Winnicy w Toskanii jego miłość do tego uroczego zakątka kwitnie, we Wzgórzach… dopiero się rozpoczyna.

Ferenc Máté – dziś żeglarz, pisarz, producent wina – zanim osiedlił się w Montepulciano był obywatelem świata. Urodził się na Węgrzech w 1945 roku, z których wyemigrował wraz z matką w 1956 roku, po wybuchu rewolucji. Mieszkał w kanadyjskiej Kolumbii Brytyjskiej, Kalifornii, Nowym Jorku, Paryżu czy Rzymie. A pomiędzy kolejnymi przeprowadzkami zwiedził niemal cały świat. Zadebiutował w 1970 roku powieścią marynistyczną From a Bare Hull, jednak sławę przyniosły mu dopiero Wzgórza Toskanii. W 2007 roku wydał wspomnianą już Winnicę w Toskanii, zaś w tym roku – trzecią toskańską książkę pt. The Wisdom of Tuscany: Simplicity, Security and the Good Life—Making the Tuscan Lifestyle Your Own. Pewnikiem w niedługim czasie doczekamy się i jej przekładu.

Wzgórza Toskanii to napisana ze swadą i humorem opowieść o życiu amerykańskiego małżeństwa na toskańskiej prowincji. O tym, jak Ferenc i Candace z dnia na dzień, nierzadko w komicznych okolicznościach, dowiadują się coraz więcej o Toskanii i jej potrawach, zwyczajach, kulturze. Stają się częścią niewielkiej, wielobarwnej społeczności, zaprzyjaźniając z niekonwencjonalnym pośrednikiem nieruchomości, który szaleje za podgrzybkami, jedną z najstarszych mieszkanek Montepulciano czy intrygującym księdzem. Od swoich sąsiadów uczą się codziennego życia w gospodarstwie – wykonywania prostych czynności, wsłuchiwania się w odgłosy przyrody i czerpania radości z każdego kontaktu z innym człowiekiem. Ich przystanią okazuje się piękna, kamienna rezydencja o nazwie La Marinaia (Żona Marynarza).

Niespieszny rytm życia, jakie prowadzą, znajduje odzwierciedlenie w tempie akcji książki. Jest ono powolne, opieszałe, spokojne. Paradoksalnie, to właśnie w nim tkwi urok Wzgórz Toskanii. Woń świeżo skoszonej trawy, ciepło letniego słońca, chropowata faktura kamienia… Tę książkę chłonie się zmysłami. I choć niesie opowieść, jaką słyszeliśmy już zapewne wiele razy – bajkową, uproszczoną, idylliczną – jest ciepła i pełna pogody ducha przez co stanowi idealną lekturę na wakacje.


* funghi – (wł.) grzyby