"Grobowiec"

Po bestsellerowym Labiryncie czas na prebestsellerowy Grobowiec. Kate Mosse właśnie wydała swoją kolejną powieść. Liczne tajemnice, dwie kobiety i magicznie ożywająca talia kart. Sekret niegdyś zagubiony w korytarzach labiryntu powiódł czytelników w głąb mrocznego grobowca…

Październik 1891 roku. Léonie Vernier i jej brat Anatole, opuszczają w pośpiechu ciasne i tłoczne ulice Paryża i wyjeżdżają na południe, do tajemniczej wiejskiej rezydencji La Domaine de la Cade, niedaleko Carcassonne. Zauroczona pięknem miejsca, Léonie zaczytuje się w opisujących je legendach. Jedna z nich prowadzi ją do prastarego lasu i zrujnowanego grobowca, który kryje w sobie tajemnicę popełnionego przed ponad stu laty morderstwa. Aïci lo tems s’en, va res l’Eternitat. To właśnie tutaj, w tym miejscu, czas odpływa ku wieczności. Léonie zanurza się w krainie zjaw i widm, w której życiem i śmiercią rządzi stara talia kart do tarota, obdarzona niezwykłą mocą. Ponad sto lat później, w październiku 2007 roku, młoda Amerykanka, Meredith Martin prowadząca badania nad twórczością Claude'a Debussy'ego, postanawia wybrać się z Paryża na południe Francji do Rennes-les-Bains, gdzie dochodziła do zdrowia Lily, pierwsza żona Debussy’ego. Dziewczyna zamieszkuje w pięknym L’Hôtel Domanie de la Cade i wkrótce, podobnie jak przed ponad stu laty Léonie, zatraca się uroku tego miejsca. Losy obu kobiet w tajemniczy sposób splatają się, a Meredith, zarzuciwszy pracę nad biografią wybitnego kompozytora, zaczyna tropić dzieje rudowłosej Paryżanki i tajemnicę, którą jej biografia kryje…

Podobnie jak to miało miejsce w Labiryncie, Kate Mosse opiera konstrukcję swojej najnowszej powieści na losach dwóch bohaterek, które choć dzieli wiele epok, łączy niewidzialna nić porozumienia. Léonie i Meredith, wrażliwe na atmosferę Domanie de la Cade, ku swojemu niepomiernemu zaskoczeniu, stają w centrum zagadkowych zdarzeń. Malownicza sceneria południowej Francji staje się przestrzenią, w której rozum ugina się pod naporem siły magii, okultyzmu, pasji i tajemnicy. Skomplikowane losy rodzinne, znakomicie zrekonstruowane tło historyczne, cudowny portret XIX-wiecznego Paryża i Langwedocji, wgląd w życie i twórczość Claude'a Debussy'ego, a także wtręty z języka oksytańskiego, langue d’oc, niczym starannie dobrane przyprawy, wzbogacają fabularny smak książki, sprawiając, że charakter pisarstwa Brytyjki jest nie do podrobienia. Wartka akcja, wielowarstwowa intryga i wszechobecna tajemnica nie pozwalają się nudzić i zapewniają godziny rozrywki na najwyższym poziomie. Myślę, że nie tylko miłośnicy gatunku polubią tę powieść. Grobowiec jest bowiem moim zdaniem dużo lepszy od bestsellerowego Labiryntu. Zgrabnie skonstruowana i logiczna intryga kryminalna, brak sensacyjnych pogoni i pościgów oraz nieobecność tandetnego melodramatyzmu sprawiają, iż powieść nie wpisuje się w nurt utworów tropiących spiskową teorię dziejów, a stanowi przygotowaną z niezwykłym pietyzmem powieść kryminalno-historyczną. Mosse nie goni bowiem tym razem za sensacją, akcja Grobowca toczy się początkowo raczej ospale, a to, co zwraca uwagę to nie tajemnicze morderstwa czy zaskakująca siła kart tarota Verniera, ale zapisy życia mieszkańców Paryża i wyborny język pisarki. Mosse niezwykle sprawnie radzi sobie z przeplataniem ze sobą losów dwóch głównych bohaterek, żyjących w różnych momentach czasowych. Pisarka umie dozować napięcie, a swój zachwyt nad Langwedocją umiejętnie wplata w kolejne wersy swojej książki. Wplata również do Grobowca ślady, które uważnego czytelnika zaprowadzą do jej poprzedniej powieści. Bons chrétiens, La Cité, ślady średniowiecznej Okcytanii… Kto wie, czy za chwilę zza murów warowni nie wyłoni się Alice Tanner? Albo czy w ciemną noc nie zadźwięczą obcasy bucików Alaïs i Léonie? Carcassonne Kate Mosse przyciąga do siebie magnetyczną siłą nie tylko bohaterki powieści pisarki, ale również czytelników. A jeśli niektórzy z nich nie chcieliby się poddać magii tego miejsca to i tak… Fujhi, poudes; Escapa, non. Uciekać możesz. Uciec nie zdołasz.