Leon Donna

	Cicho, we śnie
	Chciałoby się rzec, i znowu Wenecja. Chciałoby się rzec, ale się nie powie. Wszystko dlatego, że Donna Leon w przeciwieństwie do innych pisarzy opowiada o stolicy Veneto w dość niecodzienny jak na to miasto sposób. Z dystansem, z ironią, tak… normalnie. Nicolas Remin pisał o niesłusznie minionej świetności miasta na wodzie. Marlene de Blasis skąpała w lukrze każdą z jego uliczek...
	Czytaj więcej...

	Dziewczyna z jego snów
	Powieści Donny Leon to zazwyczaj zaangażowane społecznie kryminały. Jednak od pewnego czasu daje się zauważyć, że każda kolejna książka pisarki to już nie tyle powieść kryminalna, co raczej powieść obyczajowa z intrygą kryminalną w tle. Dziewczyna z jego snów (2009) jest właśnie tego typu książką. To już tylko diagnoza problemów współczesnej Wenecji...
	Czytaj więcej...

	Mętne szkło
	Wiosna w Warszawie, wiosna w Krakowie i w Wenecji też wiosna. Soczysta, pachnąca, odświeżająca. Przyroda budzi się do życia, drzewa się zielenią, rozwijają się pierwsze pąki. A komisarz Guido Brunetti flirtuje z wiosną, starając się zapomnieć o jej ciemniejszej stronie. Powrót wiosny oznaczał także powrót turystów do miasta, a to niosło ze sobą bałagan i zamieszanie, takie zapewne...
	Czytaj więcej...

	Okropna sprawiedliwość
	Wenecja, Guido Brunetti i antymaltuzjańska idea. Donna Leon nigdy nie miała litości, ale tym razem pisarka ani myślała oszczędzać swojego bohatera. Zawsze zaangażowana społecznie, zawsze stojąca na straży sprawiedliwości, postanowiła napisać o jej najbardziej okropnej stronie. Stalówką swojego pióra nakreśliła dylematy, z którymi do tej pory nie poradzili sobie ani etycy, ani filozofowie...
	Czytaj więcej...