"Kiedy bogowie umierają"

Londyn, 12 czerwca 1811 roku. W Pawilonie Królewskim w Brighton w objęciach samego Księcia Regenta, późniejszego króla Jerzego IV, zostaje odnaleziona martwa kobieta. W plecach pięknej, młodej arystokratki – markizy Ginewry Anglessey – tkwi wysadzany klejnotami sztylet, który był niegdyś własnością Karola Edwarda Stuarta, a który obecnie należy do prywatnej kolekcji Księciunia. Chcąc zatuszować wiszący w powietrzu skandal, lord Jarvis, krewny i doradca króla, zwraca się z prośbą do Sebastiana St. Cyr, wicehrabiego Devlinu, o pomoc w rozwikłaniu sprawy. Zwraca przy tym uwagę młodego mężczyzny na pewien ciekawy fakt – szyję denatki oplata zdobiony szafirami stary srebrny naszyjnik, o którym dotychczas myślano, że zaginął na morzu wraz z jego ostatnią właścicielką, matką Sebastiana…

Kiedy bogowie umierają to druga część cyklu opowiadającego o przygodach młodego brytyjskiego arystokraty, Sebastiana St. Cyr. Polscy czytelnicy mieli okazję poznać go po raz pierwszy dwa lata temu, kiedy ukazał się przekład powieści otwierającej serię pt. Czego boją się anioły. Podobnie jak to miało miejsce w przypadku pierwszego kryminału, i tu autorka rozpoczyna snucie fabuły od prawdziwego trzęsienia ziemi. Choć tym razem Sebastian nie musi udowadniać własnej niewinności, ponownie podejmuje prywatne śledztwo, które sprowadza go na drogę pełną niebezpieczeństw. Nagłe zwroty akcji, zaskakujące zdarzenia, spektakularne ucieczki i uliczne sceny walki – akcja powieści toczy się w zawrotnym tempie. Obok wielu znanych z Czego boją się anioły postaci (takich jak patolog Paul Gibson, foryś Tom czy najwyższy sędzia pokoju, sir Henry Lovejoy), w powieści pojawia się cała galeria nowych interesujących bohaterów, z których niemal każdy wplątany jest w zadziwiającą sieć intryg, która zdaje się oplatać cały XIX-wieczny Londyn.

Pisarka z niezwykłą skrupulatnością odtwarza tło historyczne i obyczajowe Anglii czasów Regencji. Przedstawia walkę o polityczną schedę po Jerzym III – niepokój społeczny związany z panowaniem posądzanej o szaleństwo dynastii hanowerskiej oraz pretensje do tronu, jakie rościli sobie potomkowie Stuartów z linii sabaudzkiej. Powieść jest przesiąknięta polityką, tak jak polityką żyła ówczesna śmietanka towarzyska. Podczas gdy arystokraci zajęci byli knuciem intryg, pozostali mieszkańcy XIX-wiecznego Londynu myśleli zupełnie o czym innym – o tym, jak przeżyć. Za pośrednictwem Sebastiana, C.S. Harris oprowadza czytelników po ciemnych zaułkach miasta, w których smród fekaliów miesza się ze zgnilizną odpadków i zapachem łoju, za pomocą którego biedacy choć na chwilę rozpraszali groźne sklepienie granatowej nocy. Nędza i głód panujące na ulicach Covent Garden jaskrawo kontrastują z przepychem dworskich przyjęć urządzanych przez Regenta. Naturalistyczne opisy trudów życia XIX-wiecznej londyńskiej biedoty łagodzi nieco powiew magii, jaką na karty książki wprowadza pisarka za pośrednictwem legendy osnuwającej naszyjnik matki Sebastiana. Należący niegdyś do walijskiej kapłanki druidów, rozgrzewa się w dłoniach kobiety, której jest przeznaczony, a kiedy już zawiśnie na jej szyi, zapewni jej długowieczne życie. W posłowiu C.S. Harris pisze, iż wspomniany w powieści naszyjnik istniał naprawdę i rzekomo należał do jej rodziny. Podobnie jak to miało miejsce w przypadku dyskusji na temat zespołu Bithila, kwestią otwartą pozostaje: prawda to czy fikcja?

Kiedy bogowie umierają to kolejna świetna powieść, jaka wyszła spod pióra amerykańskiej autorki. Czy Sebastian dowie się, jaką tajemnicę skrywa Kat? Czy pozna swoją zaginioną matkę? I czy wybaczy zdradę ojcu? Mnóstwo pytań i tak niewiele odpowiedzi. Miejmy nadzieję, że odnajdziemy je w kolejnej książce.